سوره بقره (2)
توضیحات:
جدول مشخصات:
| ترجمه | گاو |
|---|---|
| نام های سوره | فسطاط القرآن، سنام القرآن |
| ترتیب نزول | 87 |
| سال نزول | 22 |
| جزء | 1 |
| حزب | 1 |
| آیات | 286 |
| کلمات | 6140 |
| حروف | 26245 |
لیست آیات:
نمایش آیه نمایش ترجمه نمایش هر دو سوره قبلی سوره بعدیالف؛ لام؛ میم
(1)
آن کتابی است که شکی در آن نیست؛ هدایت است برای تقوا پیشگان
(2)
کسانی که به غیب ایمان دارند و نماز را اقامه میکنند و از آنچه به آنها روزی میدهیم، انفاق میکنند
(3)
و کسانی که به آنچه به تو و آنچه پیش از تو نازل شده است ایمان دارند و به آخرت یقین دارند
(4)
آنها از پروردگار خویش بر هدایتند و آنها همان رستگارانند
(5)
همانا کافران برایشان فرقی نمیکند آنها را بترسانی یا نترسانی ایمان نمی آورند
(6)
الله بر ادراکشان و شنودشان مهر نهاده، و بر بیناییشان پرده است، و برایشان عذابی بزرگ است
(7)
و از مردم کسانی هستند که می گویند به الله و روز رستاخیز ایمان آوردیم ولی ایمان نیاورده اند
(8)
می خواهند خداوند و کسانی که ایمان آورده اند را فریب دهند و جز خود را فریب نمی دهند و نمی فهمند
(9)
در قلب هایشان مرضی است پس خداوند مرضشان را افزود، و برایشان غذابی دردناک است به خاطر آنکه دروغ می انگاشتند
(10)
و چون به آنان گفته شود در زمین فساد نکنید گویند همانا ما اصلاح گرانیم
(11)
آگاه باشید آنها همان فسادگران هستند ولی نمی فهمند
(12)
و چون به آنها گفته می شود که ایمان بیاورید همانگونه که مردم ایمان آوردند، می گویند ایمان بیاوریم همانطور که افراد نادان ایمان آوردند؟ آگاه باشید آنها همان نادان ها هستند ولی نمی دانند
(13)
و چون به کسانی که ایمان آورده اند می رسند، می گویند ایمان آورده ایم و چون با شیاطین خویش خلوت می کنند، می گویند ما با شماییم، همانا ما مسخره می کنیم
(14)
الله آنها را تحقیر می کند و آنها را در طغیانشان مهلت می دهد تا سرگردان شوند
(15)
آنها کسانی هستند که گمراهی را به هدایت خریدند پس تجارتشان سود نکرد و هدایت نیافتند
(16)
مثال آنها مانند مثل کسی است که آتشی می افروزد پس هنگامی که اطرافش روشن شد، خداوند نور آنها را می برد و در تاریکی هایی که نمی بینند رهایشان می کند
(17)
کر و لال و کورند پس ایشان باز نمی گردند
(18)
یا مثل بارانی از آسمان که در آن تاریکی و رعد و برق است، هنگام صاعقه ها انگشتانشان را از ترس مرگ در گوش هایشان می گذارند، و خداوند به کافران احاطه دارد
(19)
نزدیک است که برق، بیناییشان را برباید، هنگامی که برایشان روشن می شود در آن حرکت می کنند و چون برایشان تاریک می شود می ایستند، و اگر خداوند می خواست، شنواییشان و بیناییشان را می برد، همانا خداوند بر هر چیز تواناست
(20)
ای مردم، پروردگارتان را بپرستید که شما را آفرید و کسانی که قبل از شما بودند، باشد که تقوا پیشه کنید
(21)
کسی که برای شما زمین را گستراند و آسمان را بنا کرد و از آسمان آبی نازل کرد پس با آن برای روزی شما میوه ها خارج کرد، پس برای خداوند همتایانی قرار ندهید و خود می دانید
(22)
و اگر در آنچه به بنده خود نازل کردیم در شک هستید، پس سوره ای مانند آن بیاورید و گواهان خود بجز خداوند را دعوت نمایید اگر راست می گویید
(23)
پس اگر نتوانستید، که نخواهید توانست، پس بپرهیزید از آتشی که هیزم هایش از مردم و سنگ ها هستند، برای کافرین مهیا شده است
(24)
و کسانی که ایمان آورده اند و اعمال صالح انجام می دهند را بشارت ده همانا برای آنها باغ هاییست که رودها از زیر آن جاریست، چون از میوه های روزی آن بهره مند می شوند می گویند این همانست که قبلا به ما روزی داده می شد و شبیه به یکدیگرند، و برای آنها در آن همسرانی پاکیزه است، و آنها در آنجا جاودانند
(25)
همانا خداوند ابایی ندارد از اینکه به پشه ای یا آنچه بالای آن است مثال بزند، پس کسانی که ایمان آورده اند می دانند که آن حقی از پروردگارشان است، و کسانی که کفر ورزیدند می گویند خداوند از این مثال چه می خواسته است، با آن بسیاری را گمراه می کند و بسیاری را هدایت می نماید، و جز فاسقین را به آن گمراه نمی کند
(26)
کسانی که عهد خداوند را پس از میثاقش می شکنند و آنچه خداوند امر به وصل آن کرده است قطع می کنند و در زمین فساد می کنند، ایشان همان زیان کارانند
(27)
چگونه به خداوند کافر می شوید در حالی که مرده بودید پس شما را زنده کرد، سپس شما را می میراند سپس زنده می کند سپس به سوی او بازگردانده می شوید
(28)
او کسی است که آنچه در زمین است برای شما آفرید سپس به آسمان پرداخت پس آنها را هفت آسمان مرتب کرد، و او به هر چیز داناست
(29)
و هنگامی که پروردگارت به ملائکه گفت همانا من در زمین جانشینی قرار می دهم، گفتند آیا کسی را در آن قرار می دهی که در آن فساد کند و خون ها بریزد و ما به ستایش تو تسبیح می گوییم و تقدیست می کنیم، گفت همانا من می دانم آنچه نمی دانید
(30)
و به آدم تمام نام ها را آموخت سپس آنها را بر ملائکه عرضه کرد پس گفت نام های آنها را به من خبر دهید اگر راست می گویید
(31)
گفتند منزهی تو، علمی برای ما نیست مگر آنچه تو به ما آموختی، همانا تویی دانا و حکیم
(32)
گفت ای آدم، آنها را به نام های آنها خبر بده، پس آنگاه که آنها را به نام های آنها خبر داد، گفت آیا به شما نگفتم همانا من غیب آسمان ها و زمین را می دانم و به آنچه آشکار می کنید و آنچه پنهان می دارید آگاهم
(33)
و چون به ملائکه گفتیم به آدم سجده کنید پس سجده کردند جز ابلیس که خودداری کرد و تکبر ورزید و از کافرین بود
(34)
و گفتیم ای آدم تو و همسرت در بهشت ساکن شوید و از آن هر آنچه بخواهید فراوان بخورید و به این درخت نزدیک نشوید که از ستمگران خواهید بود
(35)
پس شیطان آن دو را لغزاند پس از آنچه در آن بودند اخراجشان کرد، و گفتیم: فرود آیید برخی دشمن برخی دیگر و در زمین برایتان جایگاه و برخورداری خواهد بود تا زمانی معین
(36)
پس به آدم از پروردگارش کلماتی القا شد و خداوند توبه اش را پذیرفت، همانا او توبه پذیر بخشنده است
(37)
گفتیم همگی از آن فرود آیید، پس اگر از من هدایتی به شما رسید، پس کسانی که هدایت من را تبعیت کنند، نه ترسی بر آنهاست و نه غمگین می شوند
(38)
و کسانی که کفر ورزند و آیات ما را دروغ انگارند، ایشان اهل آتشند، در آن ماندگار خواهند بود
(39)
ای فرزندان اسرائیل نعمتی را که بر شما ارزانی داشتم به یاد آورید و به عهد من وفا کنید تا به عهد شما وفا کنم و از من پروا کنید
(40)
و ایمان بیاورید به آنچه نازل کردم که تصدیق می کند آنچه با شماست و از اول به آن کافر نشوید، و آیات مرا به بهایی اندک نفروشید و مرا در نظر داشته باشید
(41)
و حق را با باطل نپوشانید و حق را کتمان نکنید در حالی که می دانید
(42)
و نماز را اقامه کنید و زکات بپردازید و با متواضعان، متواضع باشید
(43)
آیا مردم را به نیکی فرمان می دهید و خود را فراموش می کنید در حالی که شما کتاب را تلاوت می کنید، آیا نمی اندیشید؟
(44)
و با صبر و نماز از من یاری جویید، و این جز برای فروتنان دشوار است
(45)
کسانی که یقین دارند پروردگارشان را ملاقات می کنند و به سوی او باز می گردند
(46)
ای بنی اسرائیل نعمتی را که به شما ارزانی داشتم به یاد آورید و شما را بر عالمیان برتری دادم
(47)
و روزی را در نظر داشته باشید که کسی به کار کس نیاید و شفاعتی پذیرفته نمی شود و از کسی غرامتی پذیرفته نمی شود و یاری نمی شوند
(48)
و آنگاه که از آل فرعون نجاتتان دادیم شما را سخت شکنجه می کردند فرزندانتان را می کشتند و زنانتان را زنده نگاه می داشتند و در آن برای شما آزمایشی بزرگ از پروردگارتان بود
(49)
و هنگامی که دریا را برای شما شکافتیم پس نجاتتان دادیم و آل فرعون را غرق کردیم و شما نظاره می کردید
(50)
و هنگامی که با موسی چهل شب وعده گذاشتیم سپس گوساله را اتخاذ کردید و در حالی که ستمکار بودید
(51)
سپس شما را بعد از آن بخشیدیم باشد که سپاسگزار باشید
(52)
و هنگامی که به موسی کتاب و فرقان عطا کردیم باشد که هدایت شوید
(53)
و هنگامی که موسی به قومش گفت همانا شما با انتخاب گوساله به خودتان ظلم کردید پس به سوی آفریدگار خویش توبه کنید و خود را بکشید که آن برای شما نزد پروردگارتان بهتر است، همانا او توبه پذیر مهربان است
(54)
و آنگاه که به موسی گفتید به تو ایمان نخواهیم آورد مگر آنکه خداوند را آشکارا ببینیم پس صاعقه شما را گرفت و شما نظاره گر بودید
(55)
سپس شما را بعد از مرگتان زنده کردیم باشد که شکرگزار باشید
(56)
و ابر را سایبانتان کردیم و برای شما گزانگبین و بلدرچین نازل کردیم، از پاکیزه هایی که روزیتان کردیم بخورید، و بر ما ستم نکردند بلکه بر خود ستم می کردند
(57)
و هنگامی که گفتیم وارد این شهر شوید و از آن هرآنچه می خواهید بخورید و از دروازه سجده کنان وارد شوید و بگویید گناهان ما را فرو ریز تا خطاهای شما را ببخشیم و بر نیکوکاران خواهیم افزود
(58)
پس کسانی که ستمکار بودند به سخن دیگری غیر از آنچه به آنها گفته شده بود تبدیل کردند پس بر کسانی که ستمکار بودند لرزه و اضطرابی از آسمان نازل کردیم به خاطر آنکه نافرمانی کردند
(59)
و هنگامی که موسی برای قومش آب خواست پس گفتیم با عصایت به سنگ بزن؛ پس از آن دوازده چشمه جوشید؛ هر گروهی آبشخور خود را دانست؛ از رزق الله بخورید و بیاشامید و در زمین به فساد سرکشی نکنید
(60)
و هنگامی که گفتید ای موسی بر یک نوع غذا صبر نخواهیم کرد، پس پروردگارت را برای ما بخوان که برای ما آنچه از زمین میروید از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیاز خارج کند. گفت آیا آنچه خیر است به آنچه پایین تر است بدل میکنید؟ به شهری فرود آیید که هر آنچه خواسته اید فراهم است. و خواری و بیچارگی به آنها رسید و سزاوار خشم خداوند شدند؛ چرا که به آیات خداوند کافر شدند و پیامبران را به ناحق کشتند؛ چرا که سرکشی کردند و از حد گذشتند.
(61)
همانا کسانی که ایمان آوردند و یهودیان و مسیحیان و کسانی که دین خود را تغییر دادند، هرکس به الله و روز قیامت ایمان بیاورد و عمل شایسته انجام دهد پس اجرشان نزد پروردگارشان است و ترسی بر آنها نیست و غمگین نخواهند بود
(62)
و هنگامی که از شما عهد گرفتیم و طور را بر فراز شما بلند کردیم، آنچه به شما عطا کردیم با قدرت بگیرید و آنچه در آن است ذکر کنید باشد که تقوا پیشه کنید
(63)
سپس شما بعد از آن رویگردان شدید، پس اگر فضل خداوند و رحمتش بر شما نبود، از زیانکاران می بودید
(64)
و به راستی دانستید کسانی را که در شنبه نافرمانی کردند پس به آنها گفتیم میمونی طرد شده شوید
(65)
پس از آن قلب های شما چون سنگ، سخت گرديد، حتى سخت تر از سنگ كه از سنگ گاه جويها روان شود، و چون شكافته شود آب از آن خارج شود، و گاه از خشوع خدا فرو افتد، و خدا از آنچه مى كنيد غافل نيست
(74)
بگو کیست که دشمن جبریل باشد پس همانا او آنرا به اذن الله بر قلب تو نازل کرد که تصدیق میکند آنچه نزد اوست و هدایت و بشارت است برای مومنین
(97)
آری هرکس خود را تسلیم خداوند کند و نیکی کند پس اجرش نزد پروردگارش است و ترسی بر آنها نیست و غمگین نخواهند شد
(112)
و یهودیان و مسیحیان از تو راضی نخواهند شد تا از آیین آنها تبعیت کنی؛ بگو همانا هدایت الله هدایت است؛ و اگر پس از آنکه علم بدست آوردی از خواسته آنان پیروی کنی برایت از الله هیچ دوست و یاوری نخواهد بود
(120)
ای کسانی که ایمان آورده اید، با صبر و نماز کمک بگیرید؛ همانا خداوند با صبرکنندگان است
(153)
و از تو درباره قاعدگی زنان میپرسند، بگو آن ناخوشی است، پس آنها را برکنار کنید و با آنان نزدیکی نکنید تا پاک شوند؛ پس هنگامی که پاک شدند، آنگونه که خداوند شما را امر فرموده آنها را برگیرید، همانا خداوند توبه کنندگان را دوست دارد و پاکان را دوست دارد
(222)
الله که خدایی جز او نیست؛ زنده و پاینده است؛ چرت و خواب او را فرا نمیگیرد؛ آنچه در آسمان ها و زمین است از آن اوست؛ کیست که نزد او شفاعت کند جز به اجازه او؛ حال و گذشته آنها را میداند؛ و به هیچ چیز از علم او احاطه نمی یابند جز آنچه او بخواهد؛ کرسی او آسمان ها و زمین را در بر گرفته است؛ و نگه داری آنها برای او دشوار نیست؛ و او بلند مرتبه بزرگ است
(255)
اجباری در دین نیست؛ همانا رشد از گمراهی تبیین شده است؛ پس هرکس به طاغوت کافر شود و به الله ایمان بیاورد پس به ریسمانی محکم چنگ زده که جدایی ندارد؛ و الله شنوای داناست
(256)