آیه 7 سوره کهف
إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً
(7)
ما هر چه در روى زمين است زينت آن قرار داديم، تا امتحانشان كنيم كه كدامشان به عمل بهترند
توضیحات:
در این آیه ظاهرا یک عطف اتفاق می افتد. تا اینجا؛ صحبت از حمد خداوند برای نزول قرآن و انذار و بشارت است اما آیه ۷ به زینت های زمین می پردازد.
در آیه 6 به اندوه پیامبر اشاره میشود. در این آیه خداوند بحث اختیار را مطرح می کند تا پیامبر بداند که ایمان نیاوردن آنها به اختیار خودشان است و این اراده و خواست خداست.
سوالات:
- رابطه آیه ۷ با آیات قبلی چیست؟ در آیه ۶ خداوند به پیامبر می فرماید نزدیک است از اندوه خود را هلاک سازی. آیا در این آیه با اشاره به زینت های زمین و اشاره به امتحان بودن این دنیا که مشخص شود چه کسی بهتر عمل می کند؛ به پیامبر اعلام می کند که او تنها رساننده رسالت است و مسئولیتی در پذیرش یا عدم پذیرش آنها ندارد و به همین جهت نباید اندوهناک باشد؟
جدول کلمات
| کلمه | ریشه | توضیحات |
|---|---|---|
| إنا | همانا ما | |
| جعلنا | ||
| ما | آنچه؛ نیست | |
| على | بر؛ بر روی؛ بر راه | |
| الأرض | ا ر ض | زمین |
| زينة | ||
| لها | ||
| لنبلوهم | ||
| أيهم | ||
| أحسن | ||
| عملا |
جدول مشخصات:
| شماره آیه | 7 |
|---|---|
| نام های آیه | |
| سوره | الكهف |
| سال نزول | 11 |
| جزء | 15 |
| حزب | 30 |
| کلمات | 11 |
| حروف | 44 |
| شناسه | 2147 |