آیه 6 سوره فاتحه

بزرگترین یاری (استعانت)؛ هدایت به راه مستقیم است. و راه مستقیم رسیدن به توحید از مسیر قرآن است. مسیری که به سوی الله حرکت میکند و به سمت معبودان باطل منحرف نمیشود. این مفهوم صراط مستقیم است.

انسان با عبادت و استعانت، تنها از الله میخواهد اما هدایت تنها از طرف اوست و هیچکس به هیچ چیز از علم او احاطه پیدا نمیکند الا به اذن او؛ و انسان هیچ چیز نمیخواهد مگر آنکه الله بخواهد؛ و حرکت انسان در مسیر او، حرکتی گام به گام و مرحله به مرحله است از ظلمات به نور، و گذر انسان از هر مرحله منوط است به عبادت کردن از سمت انسان و هدایت کردن از سمت او.

همانطور که تنها او را می پرستی و تنها از او یاری میخواهی، هدایت را هم تنها باید از او بخواهی نه غیر او.

خداوند در آیه 1 سوره کهف میفرماید: "الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ الْكِتَابَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجًا" و فکر میکنم مقصود از راه مستقیم، یعنی راهی که انحرافی در آن نیست، همان "کتاب" یا قرآن است.

خداوند در آیه 61 سوره یاسین میفرماید: "وَأَنِ اعْبُدُونِي ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ" و از این آیه مشخص میگردد مقصود از راه مستقیم، عبادت کردن است. و اگر نکته قبل را نیز لحاظ کنیم، نتیجتا، راه مستقیم، عبادت خداوند از طریق قرآن است.