آیه 47 سوره ذاریات

در بنای آسمان و گسترش آن از جمع استفاده شده است و هر کجا خداوند از جمع استفاده می کند یعنی به وسیله فرشتگان و نیروهای طبیعت و طی مراحل آن کار صورت گرفته است.

سماء به صورت مطلق و مفرد آمده و معنای فضا می دهد.

بنا شدن آسمان با نیرو هم مربوط به خلقت آسمان (فضا) می شود و هم نگهداری پیوسته آن. چون بنا اگر رها گردد فرو می ریزد.

از عبارت گسترش دهنده ایم استنباط میشود آسمان در حال انبساط هست. اما این انبساط پیوسته نیست و روزی معکوس خواهد شد و چون طوماری به هم خواهد پیچید و هر دو این موارد (هم انبساط و هم انقباض) از نظر علمی ثابت شده است ولی در زمان نزول قرآن درک آن برای بشر غیر ممکن بوده است.

کلمه «لموسعون» تنها در همین آیه ذکر شده است.