آیه 34 سوره بقره
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآَدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ
(34)
و چون به ملائکه گفتیم به آدم سجده کنید پس سجده کردند جز ابلیس که خودداری کرد و تکبر ورزید و از کافرین بود
توضیحات:
ابا کردن و تکبر ورزیدن؛ خود نتیجه کفر است. ابلیس چون از کافرین بود به خود اجازه داد در مقابل امر پروردگار بایستد و نظر خود را در مقابل امر خداوند اعمال نماید و این شرک است.
این آیه نشان دهنده ارتباط بین کفر و شرک است. اینکه کفر چطور فرد را به سمت اعمالی مشرکانه سوق میدهد.
برخی با ارائه دفاعیه ابلیس؛ گفته اند دلیل سجده نکردن ابلیس؛ عشق او به خداوند بود و اینکه جز خداوند نمی توانست به کس دیگری سجده کند. این آیه؛ این فرضیه را باطل میکند و صراحتا دلیل سجده نکردن ابلیس به انسان را کفر در برابر خداوند میداند نه عشق به خداوند.
ابلیس از نوع جن و در مقام ملائکه بود.
ملائکه دارای اختیار و حق انتخاب هستند و می توانند از فرمان خداوند سرپیچی کنند.
سوالات:
جدول کلمات
| کلمه | ریشه | توضیحات |
|---|---|---|
| وإذ | ||
| قلنا | ||
| للملائكة | ||
| اسجدوا | ||
| لآدم | ||
| فسجدوا | س ج د | پس سجده کردند |
| إلا | الا؛ جز؛ بجز | |
| إبليس | ||
| أبى | ||
| واستكبر | ||
| وكان | ||
| من | مِنْ: از - مَنْ: کسی که، کسانی که | |
| الكافرين |
جدول مشخصات:
| شماره آیه | 34 |
|---|---|
| نام های آیه | |
| سوره | البقرة |
| سال نزول | 22 |
| جزء | 1 |
| حزب | 2 |
| کلمات | 13 |
| حروف | 63 |
| شناسه | 41 |