آیه 2 سوره فاتحه

از آنجا که جمله به صورت مطلق بیان شده است، می توان نتیجه گرفت که ستایش، تنها مخصوص خداوند است و انسان نباید ستایش هیچکسی جز الله را به جا بیاورد مگر برای خشنودی خداوند.

معنای رب العالمین در آیه 23 سوره شعراء و آیه 24 سوره شعراء از زبان فرعون و موسی (ع) بیان شده است. طبق این آیه رب العالمین یعنی: "رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ". باید دقت کرد که العالمین جمع است و سماوات و ارض و بینهما هم جمع است.

با توجه به آیه 56 سوره ذاریات ("وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ") و آیه 30 سوره بقره ("... نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ...") و آیه 1 سوره صف ("سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ...") نتیجه گیری می شود که هدف از خلقت جن و انس، تنها خداوند و عبادت اوست و از راه های رسیدن به این هدف، حمد و تسبیح و تقدیس خداوند است که بین ملائکه، جن و انس و تمامی آنچه در آسمان ها و زمین است، مشترک می باشد.

با توجه به آیه 31 سوره بقره ("وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ...") و آیه 22 سوره انفال ("إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ") نتیجه گیری می شود که برتری انسان نسبت به ملائکه و تمامی موجودات، عبادت خداوند با "علم" است.