آیه 1 سوره فاتحه
توضیحات:
این آیه، اولین آیه سوره فاتحه است و به نظر میرسد باید آنرا اولین آیه تمامی سوره های قرآن به جز سوره توبه برشمرد. به نظر می رسد این آیه هم در نقش شروع سوره با نام خداوند به کار رفته است و هم در نقش سوگند به نام های خداوند به کار رفته و نشان دهنده حقانیت آیات بعد از خود است. این آیه تنها در ابتدای سوره فاتحه شماره خورده است و برای بقیه سوره ها (بجز سوره توبه)، در ابتدای سوره درج گردیده اما شماره آیه نخورده است.
رحمان و رحیم را میتوان در دنیا به رحمت عام و رحمت خاص تعبیر کرد (کلمه رحمان: رحمت نسبت به تمام انسان ها و کلمه رحیم: رحمت نسبت به مومنین (یا مسلمین)). این مورد در آیه 43 سوره احزاب ذکر شده است.
رحمان و رحیم را می توان در دنیا به رحمت عام و رحمت خاص تعبیر کرد (رحمان: رحمت نسبت به تمام مخلوقات (خلقت) و رحیم: رحمت نسبت به انسان ها (کتاب و ادراک)).
رحمان و رحیم را می توان در دنیا و آخرت تعبیر کرد (رحمان: دارای رحمت به همه در دنیا و رحیم: دارای رحمت به مومنین یا مسلمین در آخرت).
رحمان و رحیم هر دو از ریشه ر ح م هستند و هر دو از اسماء الحسنی می باشند.
سوالات:
جدول کلمات
| کلمه | ریشه | توضیحات |
|---|---|---|
| بسم | س م و | به نام |
| الله | الله؛ خداوند | |
| الرحمن | ر ح م | بخشنده عام |
| الرحيم | ر ح م | بخشنده خاص |
جدول مشخصات:
| شماره آیه | 1 |
|---|---|
| نام های آیه | |
| سوره | الفاتحة |
| سال نزول | 3 |
| جزء | 1 |
| حزب | 1 |
| کلمات | 4 |
| حروف | 19 |
| شناسه | 1 |